De wilde appel is de inheemse voorouder van veel cultuurappels en groeit van nature in oude bossen, houtwallen en hagen, maar staat in Nederland onder druk en op de Rode lijst, mede door verbastering met verwilderde cultuurappels. De boom valt in het voorjaar op met prachtige wit-roze bloesem die zeer geliefd is bij bijen, en draagt in de herfst kleine, harde, zure tot bittere appeltjes van enkele centimeters groot. Deze "wilde appeltjes" zijn rauw nauwelijks te eten door hun wrange smaak, maar lenen zich na koken uitstekend voor gelei, moes, chutney, sap en cider, juist dankzij hun hoge pectine- en zuurgehalte.

Grondsoort

Vrijwel alle

Licht

Volle zon

Vocht

Gemiddeld

Winterhardheid

-20°C of lager

Breedte

4 - 8 meter

Hoogte

5 - 10 meter

Zelfbestuiving

Kruisbestuiving noodzakelijk

Herkomst

Inheems

Eetbare delen

Fruit, flowers

Bijzonderheden

Bijen- en vlinderplant, eetbaar voor paarden