De zilverbes is een bladverliezende, stikstofbindende struik uit Noord-Amerika, opvallend door zijn zilvergrijze, glanzende blad dat in de zon prachtig oplicht. Anders dan de wintergroene Elaeagnus × ebbingei verliest deze soort zijn blad, bloeit hij in mei en juni met kleine, intens geurende geel-zilveren bloemen, en draagt hij zijn zilverkleurige besjes in de nazomer. Het is de enige van nature in Noord-Amerika voorkomende Elaeagnus en, anders dan de Russische olijf en de herfstolijfwilg, niet invasief; eet de volrijpe besjes vers, of verwerk ze (het vruchtvlees is droog en melig) tot soep of gelei.

Deze struik groeit goed op droge, kalkrijke grond in de zon of lichte schaduw, en stelt weinig eisen aan de bodem. Snoei eventueel na de bloei om de struik compact te houden; hij is sterk resistent tegen droogte en kou.

Grondsoort

Zand, leem, lichte klei

Licht

Volle zon

Vocht

Laag tot gemiddeld

Winterhardheid

-20°C of lager

Breedte

1,5 - 2,5 meter

Hoogte

2 - 4 meter

Zelfbestuiving

Kruisbestuiving noodzakelijk

Herkomst

Exoot

Eetbare delen

Fruit

Bijzonderheden

Bijen- en vinderplant, sierwaarde